نمونه ديگر : زنى پس از شش ماه وضع حمل كرد و وقتى خبر به خليفه رسيد فرمان داد او را رجمش كنند على ( عليه السلام ) فرمود : اقل مدت حمل در اسلام شش ماه است و اين را دو آيه از قرآن بيان مىكند در يك آيه فرموده : وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ يعنى مدت جدائى كودك از شير دو سال كه 24 ماه باشد و در جاى ديگر فرموده : وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً يعنى كل مدت حمل طفل و شيرخوارگى آن سى ماه است حال بيست و چهار ماه را از سى ماه كم كنيم شش ماه باقى مىماند كه اقل الحمل است پس اين زن از راه مشروع و آميزش با شوهر باردار شده و نبايد رجم شود [ شگفتا ! خليفه را چه كار با اين مسائل ريز ] . نمونه ديگر : زن حامله‌اى را پيش عمر آوردند كه زنا داده بود عمر فرمان داد او را رجم كنند ، على ( عليه السلام ) فرمود : اگر تو بر خود زن زانيه سلطه دارى و مىخواهى حدّش بزنى ولى بر طفل در رحم مادر چه حقى دارى بگذار تا وضع حمل كند بازگفت : لو لا على لهلك عمر . همچنين خليفه سوم هم از اين ندانم‌كاريها فراوان داشته منتهى او در زير پا گذاشتن حدود اسلامى جسور بود پس مكرّر در مكرر صحابه در مسائل به على رجوع مىكردند ولى متقابلا در تاريخ حتى در يك مورد نقل نشده كه على ( عليه السلام ) در معارف الهى و احكام شرعى به غير خود از صحابه رجوع كرده باشد اين دليل بر افضليت على ( عليه السلام ) است . 3 - باتفاق شيعه و سنى پيامبر اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) در حق ( عليه السلام ) فرموده : اقضاكم على يعنى قاضىترين شما در دين على ( عليه السلام ) است و بدون ترديد قضاوت بدون علم نشايد پس على ( عليه السلام ) داناترين امت است .